Το όνομα της Μονής οφείλεται στη θαυματουργή εικόνα της «Παναγίας Προυσιώτισσας». Η εικόνα αυτή κατάγεται από την Προύσα της Μικράς Ασίας. Εικάζεται ότι είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά.


" Το πάτημα της Παναγίας "

 " Η τρύπα στην κορυφή του βουνού σε μέγεθος ίση με την εικόνα."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
 







 Παραδοσιακό γλυκό του κουταλιού περγαμόντο.......

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Το πιο πολύτιμο μάθημα...

Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του ''αδύναμο'' σημείο, την αχίλλειο πτέρνα του, εκείνη που αρκεί για να διαλύσει το οικοδόμημα της γαλήνης του. Ο μεγαλύτερος φόβος, ήταν πάντα η απώλεια ενός δικού μου ανθρώπου από
τη ζωή μου. Ο Θεός όμως, με όλη Του τη αγάπη, με έβαλε στον στίβο αυτού του αγωνίσματος, για να μου δώσει το πολύτιμο μάθημά Του. Όπως ακριβώς ένας τεχνίτης ρίχνει το υλικό του στη φωτιά, το λιώνει, το χτυπά, σμιλεύει τις άκρες του, τη τραχειά του επιφάνεια, μέχρι να πάρει τη μορφή που του πρέπει.

 Και με δίδαξε το πιο πολύτιμο μάθημα: ότι ο μόνος που πραγματικά βρίσκεται αέναα, ακατάληπτα, ολοκληρωτικά κοντά μας στο πέρασμα της ζωής είναι Εκείνος. Ότι κάθε άνθρωπος, κάθε άλλη αγάπη, κάθε αγαπημένο πρόσωπο, μπορεί να έρθει και να φύγει, μπορεί να μας πληγώσει, μπορεί να χαθεί στην πορεία της ζωής, μπορεί το καλό του, να υπαγορεύει μία πορεία μακρινή από τη δική μας πορεία.

 Έμαθα πως ο σκοπός της αγάπης μας για τους άλλους δεν είναι να τους έχουμε κοντά μας, αλλά να τους βοηθάμε να ανοίξουν τα φτερά της ψυχής τους και να πετάξουν ψηλά. Έμαθα πως δεν μπορούμε να προστατέψουμε αυτούς που αγαπάμε από όλη τη κακία του κόσμου και από όλες τις θλίψεις της ζωής, και πως η πιο αγνή, ανόθευτη, ανιδιοτελής αγάπη, που μπορούμε να τους προσφέρουμε, είναι η προσευχή μας. Έμαθα ακόμη, πως κάποιες φορές, χρειάζεται να αφήνουμε απαλά να κυλήσει κάποιος μακριά από τη ζωή μας. Πως, όταν κάποιος συνεχίζει διαρκώς να μας πληγώνει, καλό είναι να τον αποδεσμεύουμε και να μάθουμε να τον αγαπούμε με αγάπη μακρινή και διακριτική. Κι ότι το πιο εύκολο είναι να ντύσουμε αυτόν που μας πληγώνει με κακία, αλλά το πιο μεγαλειώδες είναι να συνεχίσουμε να τον αγαπάμε, πιο ελεύθερα και ανεπιτήδευτα, κοιτώντας με τα μάτια της Αγάπης την ομορφιά που έχει μέσα του.
Και έρχεται η μέρα, που το πολύτιμο αυτό μάθημα του Θεού, έρχεται και κατασταλάζει μέσα σου, και γίνεται βίωμα, γίνεται ποτάμι καθαρό, που τρέχει αδιάλειπτα και δροσίζει την ψυχή σου, και ο Θεός σου χαμογελά και σου ψιθυρίζει, ότι μάταια απελπίζεσαι, γιατί, κι όταν πονούσες, ήταν μαζί σου, κι όταν ένοιωθες μοναξιά, Εκείνος σου κρατούσε το χέρι σφικτά, κι όταν ριχνόσουν στο καμίνι του πόνου, Εκείνος μάζευε με φροντίδα τα κομμάτια σου. Ό,τι χρειάζεσαι, μπορείς να το αποκτήσεις. Ό,τι πραγματικά χρειάζεσαι, πέρα από επίπλαστες ανάγκες και εγωιστικές επιθυμίες, ΜΠΟΡΕΙΣ να το έχεις στη ζωή σου και αρκεί για να σε κάνει ευτυχισμένο. Η Αγάπη, άλλωστε, είναι πάντα κοντά σου. Το μόνο που σε εμποδίζει να τη ζήσεις, είναι τα μάτια, που κρατάς πεισματικά κλειστά. Μην το ξεχνάς καλέ μου φίλε... Να το θυμάσαι... Σ.


 

Φίλοι ψυχής ή φίλοι του σώματος; 

 Σπουδαία λέξη η λέξη ΦΙΛΙΑ. Γλυκιά, ζεστή, τόσο οικεία.. Όλοι έχουμε κάνει προσπάθειες για να διεκδικήσουμε στη ζωή μας τη φιλία και άλλοτε αποτύχαμε και άλλοτε, αν  είμαστε τυχεροί, βγήκαμε νικητές.

Τί σημαίνει όμως είσαι φίλος μου; Πώς ερμηνεύεται μέσα μας αυτή η λέξη, πώς ορίζεται αυτή η σχέση; Τί μου προσφέρει; Τί ευθύνη συνεπάγεται για εμένα τον ίδιο απέναντι σε αυτή τη σχέση; Δύσκολο πράγμα οι ανθρώπινες σχέσεις ε; Λέμε, είσαι φίλος μου, είσαι άνθρωπός μου, είσαι σύντροφός μου, είσαι ο έρωτας μου, αλλά όταν έρχεται η στιγμή να ερμηνεύσω αυτές τις λέξεις ζορίζομαι, στριμώχνομαι, αναβάλλω τη διαδικασία και καθυστερώ αυτό το ξεκαθάρισμα μέσα μου. Αν δεν το κάνω όμως τί..; Πολύ απλά, κάτι φοβάμαι. Και αυτό που φοβάμαι είναι ίσως ότι θα συνειδητοποιήσω πόσο σαθρά θεμέλια έχουν οι κάθε λογής σχέσεις μου με τους άλλους ή θα καταλάβω ότι είμαι λάθος απέναντι στους ανθρώπους που έχω γύρω μου ή στην πιο δυστυχή των περιπτώσεων, ότι έχω βάλει λάθος ταμπέλες σε λάθος ανθρώπους...
Επιβάλλεται όμως να μπω σε αυτό το ξεκαθάρισμα μέσα μου. Επιβάλλεται να δω κατάματα τον εαυτό μου και τους άλλους κι ας με κάνει κομμάτια αυτό που θα δω, κι ας βρεθώ στο τέλος ‘’μόνος’’. ‘’Μόνος’’ πάντα σε εισαγωγικά, γιατί δεν είμαι ποτέ μόνος.
Οι φίλοι μου είναι φίλοι ψυχής ή φίλοι σώματος; Ζούμε σε μια εποχή που εύκολα θα ονομάσουμε κάποιον φίλο. Είναι όντως φίλος εκείνος με τον οποίο θα μοιραστώ κάποιες στιγμές διασκέδασης ή κάποιες στιγμές τρέλας; Είναι φίλος αυτός που έτυχε να μοιράζομαι μαζί του κοινές παρέες, που εύκολα θα τον αντικαθιστούσα με κάποιον άλλο πιο αστείο, πιο πνευματώδη, πιο εύκολα προσαρμόσιμο στις ορέξεις και τις ανάγκες μου;
Λυπάμαι που σου πετάω κατάμουτρα την αλήθεια της ‘’μοναξιάς’’ σου,  αλλά αυτός είναι φίλος σώματος, δηλαδή φθαρτός, δηλαδή κάλπικος... Και εσύ που επιλέγεις τέτοιου είδους φίλους, υποτιμάς τον εαυτό σου και πιθανότατα το κάνεις γιατί ΦΟΒΑΣΑΙ...! Φοβάσαι να ανοίξεις τον εαυτό σου και να τον προσφέρεις σε κάτι πιο ουσιαστικό και σε κάτι που ‘’κοστίζει’’ περισσότερο, γιατί καλείσαι να ρισκάρεις.. Λες, γιατί να ρισκάρω την ψυχή μου; Ας δεθώ επιδερμικά, αδιάφορα, προσωρινά, ΑΦΟΒΑ.
‘’Γιατί να ρισκάρω την ψυχή μου...’’
Να την ρισκάρεις, για να κερδίσεις τον ουρανό!!!! Γι’ αυτό να την ρισκάρεις! Κι αν την ρισκάρεις, στο τέλος, να είσαι σίγουρος ότι θα την κερδίσεις! Πίστεψέ με, καλέ μου άνθρωπε, εάν ‘’ρισκάρεις’’ να ανοίξεις την ψυχή σου, αν την προσφέρεις στον άλλο απλόχερα, τότε είσαι καταδικασμένος να την κερδίσεις!! Μην σπαταλιέσαι σε λυκοφιλίες, σε σχέσεις με ημερομηνία λήξης.. Πάντοτε ανικανοποίητος θα νοιώθεις μέσα σου, πάντοτε μισός.. Τί άχαρο θέαμα να κυκλοφορείς στου κόσμου τις λεωφόρους ‘’μισός’’.. Μισή καρδιά, μισή ανάσα, μισές συγκινήσεις.. Μην είσαι τόσο σκληρός με τον εαυτό σου, μην τον τιμωρείς τόσο σκληρά, τόσο άσπλαχνα. Τα μισά να τα μισείς.
Δέσου με φίλους ψυχής... Φίλος ψυχής! Πανέμορφη έκφραση, πανέμορφη εικόνα...! Φαντάσου δύο ψυχές αγκαλιασμένες, να αγγίζουν η μια την άλλη, να κοιτούν η μία την άλλη με αγάπη! Αγαλλιάζει η καρδούλα σου και μόνο στην σκέψη ε; Βλέπεις τί ευλογία αρνείσαι στον εαυτό σου; Βλέπεις...; Ένας φίλος ψυχής θα βλέπει πάντα πίσω από τις μάσκες σου, πίσω από τις άμυνές σου, πίσω από τις πόρτες και τα παράθυρα που επίμονα θα χτίζεις για να κρυφτείς.. Ένας φίλος ψυχής θα βλέπει πάντοτε τα δάκρυά σου και θα ραγίζει μέσα του.. Θα κρατά στα χέρια του την καρδιά σου και θα νοιώθει την ευθύνη.. Να νοιώθεις ΠΑΝΤΑ την ευθύνη! Η Αγάπη είναι ευθύνη!! Μα, θα σκεφτείς, ευθύνη η Αγάπη; Η Αγάπη είναι να περνάω και να νοιώθω Εγώ καλά! ‘’Να είμαι καλά’’...: Πόσο ψέμα κρύβεται πίσω από αυτές τις λέξεις...Σε Αγαπώ θα πει έχω ευθύνη απέναντί σου! Θα πει έχω αναλάβει την ευθύνη να σε προσέχω , να σε προστατεύω, να σε φροντίζω, πάντοτε βέβαια χωρίς να σε πνίγω, χωρίς να σου κόβω την ανάσα. Σε κρατάω αγκαλιά, αλλά ανάμεσά μας αφήνω να κυκλοφορεί αέρας, να αναπνέεις.
Ο αληθινός φίλος ποτέ δε θα σε κοιτάξει επιτιμητικά, ποτέ αδιάφορα. Πάει να πει πως δε θα σε κοιτάξει με βλέμμα κάποιου που είναι πάνω από εσένα, αλλά πάντοτε θα σε κοιτάει στεκούμενος στο ίδιο ύψος με το ύψος των ματιών σου. Πάει να πει δεν θα σε κοιτάξει ποτέ αδιάφορα, με μάτια άδεια από φροντίδα. Πάντοτε στο βλέμμα του Ακόμη κι αν θέλει να σε ''μαλώσει'', το βλέμμα του θα είναι στοργικό.
Ξεχώρισε τους φίλους από το τρόπο που σε κοιτάνε και όχι από αυτά που σου λένε. Χάραξε γραμμές και διαχώρισε τους φίλους της ψυχής από τους φίλους του σώματος. Ο φίλος της ψυχής θα σου κρατήσει το χέρι για να φτάσετε μαζί στον παράδεισο. Θα σου σταθεί ακόμη και αν τον πονά η ευθύνη που συνεπάγεται η αγάπη που σου έχει. Θα πονά για σένα και αυτό ποτέ δεν θα τον κάνει να σταματά να αγωνίζεται για σένα, με εσένα, απέναντι σε όλα. Απέναντι σε εγωισμούς, απέναντι στις επιρροές και τις κακοπροαίρετες παρεμβολές του κόσμου, απέναντι σε όλα. Μοιράσου τα δώρα που έχεις, για να γίνεις ολόκληρος, πλήρης, ένας μικρός ήλιος...! J
Σ.
Πηγή: http://apostagmatakardias.blogspot.gr/2011/08/blog-post_11.html#/2011/10/blog-post_24.html 

 




ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ

 
Ὅλα τὰ ποιήματά μου γιὰ τὴν ἄνοιξη
ἀτέλειωτα μένουν.
Φταίει ποὺ πάντα βιάζεται ἡ ἄνοιξη,
φταίει ποὺ πάντα ἀργεῖ ἡ διάθεσή μου.
Γι᾿ αὐτὸ ἀναγκάζομαι
κάθε σχεδὸν ποίημά μου γιὰ τὴν ἄνοιξη
μὲ μιὰ ἐποχὴ φθινοπώρου
ν᾿ ἀποτελειώνω.

"Κικὴ Δημουλᾶ"



Ζήσε λοιπόν κάθε στιγμή την ομορφιά της ζωής. Η ζωή είναι ποταμός και εμείς φύλλο ξερό,που υποχρεωτικά ακολουθεί τη ροή του ποταμού.Ας εμπιστευτούμε λοιπόν το καλό και την αισιοδοξία.Την πίστη μας για το καλύτερο.Αποβάλλοντας την απαισιοδοξία και το φόβο του αύριο κερδίζουμε τη ζωή!
~Απο το βιβλίο Νεογέννητοι Γονείς, Ξένια Γιαννάκη ~

 

 Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις για όλα τα προβλήματα της ζωής σου,

ούτε έχω απαντήσεις για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου…

Όμως, μπορώ να σ’ ακούσω και να τα μοιραστώ μαζί σου.

 Δεν μπορώ ν’ αλλάξω το παρελθόν ή το μέλλον σου.

 Όμως… όταν με χρειάζεσαι θα είμαι εκεί μαζί σου.

 Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματά σου.

 Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου, να κρατηθείς και να μην πέσεις.

 Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου δεν είναι δικές μου.

 Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο.

 Δεν κρίνω τις αποφάσεις που παίρνεις στη ζωή σου.

 Αρκούμαι να σε στηρίξω, να σου δώσω κουράγιο και να σε βοηθήσω αν μου το ζητήσεις.

 Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις.

 Όμως… θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις.

 Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου όταν κάποιες θλίψεις σου σκίζουν την καρδιά.

 Όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου και να μαζέψω τα κομμάτια για να τη φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή.

 Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι, ούτε ποιος πρέπει να γίνεις.

 Μόνο μπορώ να σ΄ αγαπώ όπως είσαι και να είμαι φίλος σου...

 ~ Jorge Luis Borges ~


Θα με εκτιμήσεις γιατί με έχασες και με έχασες, γιατί δεν με εκτίμησες όπως μου άξιζε.


Άνθρωποι αγαθοί
Που είναι απονήρευτοι τελείως
Κι κάνουν γκάφες
Άθελα τους γίνονται το επίκεντρο
Παρεξηγήσεων άσχημων πολλές φορές.
Οι άνθρωποι αυτοί επειδή ακριβώς είναι απονήρευτοι
Κάνουν άθελα τους πράγματα παρεξηγήσιμα
Κι μπλέκονται σε καταστάσεις
Που δε τις φαντάζονταν ποτέ.
Λέξεις που μπορεί να ειπωθούν
Πράξεις που μπορεί, να κάνουν
Μπορεί να γίνουν η αιτία
Για, ψυχικό πόνο μεγάλο από τους άλλους.
Οι πονηροί ξέρουν να κρίνονται να ελίσσονται να υποκρίνονται
Κι να αποφεύγουν τις παγίδες.
Ένας άνθρωπος όμως άσχετος τελείως που μπορεί να βρεθεί στη δίνη του κυκλώνα
Σε καταστάσεις μπορεί τελικά να βγει αυτός ένοχος κι οι άλλοι να βγούν λάδι.
Σήμερα η κοινωνία είναι γεμάτη πλέον από πονηριά, μίσος, υποκρισία.
Έτσι μάθαν οι άνθρωποι.όταν φεύγουν οι αξίες οι σωστές
Που είναι το θεμέλιο μιας σωστής κοινωνία αυτά έρχονται.
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι "αστροπελέκια" κι μυημένοι στη βρωμιά της κοινωνίας
Όσο παράξενο κι αν φαίνεται σήμερα υπάρχουν άνθρωποι
Όπου έχουν άγνοια σε πονηριές κι ίντρικες.
Ωστόσο αυτοί βρίσκονται μπλεγμένοι σε ιστορίες που ποτέ δε θα πίστευαν
Ότι μπορούσαν να μπλέξουν έστω κι άθελα τους.
Αν είχαμε λίγο υπομονή όλοι μας να πλησιάσουμε πιο κοντά ο ένας τον άλλον
Να εμβαθύνουμε, το χαρακτήρα
Τότε θα γνωρίζαμε πιο πολλά για τους εαυτούς μας κι τους γύρω μας.
Καλό είναι να προστατεύουμε τον εαυτό μας, κι αυτούς όπου αγαπάμε
Να είμαστε επιφυλακτικοί και προσεκτικοί.
Υπάρχουν όμως εκεί και κάποια όρια.
Δε μπορεί όλους να τους βλέπουμε εχθρούς.
Η καχυποψία αν είναι σε έντονο βαθμό, μπορεί να δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα.
Να διαλύσει ψυχικά ανθρώπους, να υπάρχει ρήξη σε δέσιμο φιλικό με ανθρώπους.
Τo ότι πλέον δε υπάρχει κατανόηση προς τον διπλανό μας
Σπεύδουμε να του καταλογίσουμε πράγματα
Που μπορεί να μην είχε ποτέ πράξει.
Πολλές φορές καταστάσεις κι πράγματα φέρνουν παρεξηγήσεις από το πουθενά.
Θεωρούμε χάσιμο χρόνου να καθίσουμε, να καταλάβουμε
Τι μπορεί ακριβώς να εννοούσε ο άλλος όταν είπε κάτι
Βιαζόμαστε και  τον κρίνουμε αμέσως.
Δε κοιτάμε να εμβαθύνουμε λίγο, στη λογική του ή να μπούμε στη θέση του.
Βαριόμαστε να κάτσουμε λίγο να ακούσουμε την εξήγηση του γιατί έπραξε η είπε κάτι.
Να γίνει δηλαδή αυτό που λέμε ξεκαθάρισμα.
Το ακόμα χειρότερο!
Να προσπαθεί ο άλλος να υπερασπιστεί τον εαυτό του
Κι οι άλλοι να του γυρίζουν τη πλάτη να κλείνουν τα αφτιά τους.
Να μην τον ακούει κανείς γιατί είναι ένοχος στα μάτια τoυς.
Δεν πα να παλεύει με νύχια κι με δόντια να αποδείξει ότι δε είναι αυτό που νομίζουν οι γύρο του.
Η Αγάπη θέλει ηρωισμό, θυσίες και όχι μόνο σε μια στιγμή ενθουσιασμού
Αλλά κάθε μέρα και κάθε ώρα.
Θα με εκτιμήσεις γιατί με έχασες και με έχασες, γιατί δεν με εκτίμησες όπως μου άξιζε.
Οι λέξεις είναι δρόμος ...
Και η ενέργεια τους πάει μακριά όσο μακριά μπορεί να πάει η αγάπη σου γι αυτές!


Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)