Ζήσε λοιπόν κάθε στιγμή την ομορφιά της ζωής. Η ζωή είναι ποταμός και εμείς φύλλο ξερό,που υποχρεωτικά ακολουθεί τη ροή του ποταμού.Ας εμπιστευτούμε λοιπόν το καλό και την αισιοδοξία.Την πίστη μας για το καλύτερο.Αποβάλλοντας την απαισιοδοξία και το φόβο του αύριο κερδίζουμε τη ζωή!
~Απο το βιβλίο Νεογέννητοι Γονείς, Ξένια Γιαννάκη ~

 

 Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις για όλα τα προβλήματα της ζωής σου,

ούτε έχω απαντήσεις για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου…

Όμως, μπορώ να σ’ ακούσω και να τα μοιραστώ μαζί σου.

 Δεν μπορώ ν’ αλλάξω το παρελθόν ή το μέλλον σου.

 Όμως… όταν με χρειάζεσαι θα είμαι εκεί μαζί σου.

 Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματά σου.

 Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου, να κρατηθείς και να μην πέσεις.

 Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου δεν είναι δικές μου.

 Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο.

 Δεν κρίνω τις αποφάσεις που παίρνεις στη ζωή σου.

 Αρκούμαι να σε στηρίξω, να σου δώσω κουράγιο και να σε βοηθήσω αν μου το ζητήσεις.

 Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις.

 Όμως… θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις.

 Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου όταν κάποιες θλίψεις σου σκίζουν την καρδιά.

 Όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου και να μαζέψω τα κομμάτια για να τη φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή.

 Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι, ούτε ποιος πρέπει να γίνεις.

 Μόνο μπορώ να σ΄ αγαπώ όπως είσαι και να είμαι φίλος σου...

 ~ Jorge Luis Borges ~


Θα με εκτιμήσεις γιατί με έχασες και με έχασες, γιατί δεν με εκτίμησες όπως μου άξιζε.


Άνθρωποι αγαθοί
Που είναι απονήρευτοι τελείως
Κι κάνουν γκάφες
Άθελα τους γίνονται το επίκεντρο
Παρεξηγήσεων άσχημων πολλές φορές.
Οι άνθρωποι αυτοί επειδή ακριβώς είναι απονήρευτοι
Κάνουν άθελα τους πράγματα παρεξηγήσιμα
Κι μπλέκονται σε καταστάσεις
Που δε τις φαντάζονταν ποτέ.
Λέξεις που μπορεί να ειπωθούν
Πράξεις που μπορεί, να κάνουν
Μπορεί να γίνουν η αιτία
Για, ψυχικό πόνο μεγάλο από τους άλλους.
Οι πονηροί ξέρουν να κρίνονται να ελίσσονται να υποκρίνονται
Κι να αποφεύγουν τις παγίδες.
Ένας άνθρωπος όμως άσχετος τελείως που μπορεί να βρεθεί στη δίνη του κυκλώνα
Σε καταστάσεις μπορεί τελικά να βγει αυτός ένοχος κι οι άλλοι να βγούν λάδι.
Σήμερα η κοινωνία είναι γεμάτη πλέον από πονηριά, μίσος, υποκρισία.
Έτσι μάθαν οι άνθρωποι.όταν φεύγουν οι αξίες οι σωστές
Που είναι το θεμέλιο μιας σωστής κοινωνία αυτά έρχονται.
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι "αστροπελέκια" κι μυημένοι στη βρωμιά της κοινωνίας
Όσο παράξενο κι αν φαίνεται σήμερα υπάρχουν άνθρωποι
Όπου έχουν άγνοια σε πονηριές κι ίντρικες.
Ωστόσο αυτοί βρίσκονται μπλεγμένοι σε ιστορίες που ποτέ δε θα πίστευαν
Ότι μπορούσαν να μπλέξουν έστω κι άθελα τους.
Αν είχαμε λίγο υπομονή όλοι μας να πλησιάσουμε πιο κοντά ο ένας τον άλλον
Να εμβαθύνουμε, το χαρακτήρα
Τότε θα γνωρίζαμε πιο πολλά για τους εαυτούς μας κι τους γύρω μας.
Καλό είναι να προστατεύουμε τον εαυτό μας, κι αυτούς όπου αγαπάμε
Να είμαστε επιφυλακτικοί και προσεκτικοί.
Υπάρχουν όμως εκεί και κάποια όρια.
Δε μπορεί όλους να τους βλέπουμε εχθρούς.
Η καχυποψία αν είναι σε έντονο βαθμό, μπορεί να δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα.
Να διαλύσει ψυχικά ανθρώπους, να υπάρχει ρήξη σε δέσιμο φιλικό με ανθρώπους.
Τo ότι πλέον δε υπάρχει κατανόηση προς τον διπλανό μας
Σπεύδουμε να του καταλογίσουμε πράγματα
Που μπορεί να μην είχε ποτέ πράξει.
Πολλές φορές καταστάσεις κι πράγματα φέρνουν παρεξηγήσεις από το πουθενά.
Θεωρούμε χάσιμο χρόνου να καθίσουμε, να καταλάβουμε
Τι μπορεί ακριβώς να εννοούσε ο άλλος όταν είπε κάτι
Βιαζόμαστε και  τον κρίνουμε αμέσως.
Δε κοιτάμε να εμβαθύνουμε λίγο, στη λογική του ή να μπούμε στη θέση του.
Βαριόμαστε να κάτσουμε λίγο να ακούσουμε την εξήγηση του γιατί έπραξε η είπε κάτι.
Να γίνει δηλαδή αυτό που λέμε ξεκαθάρισμα.
Το ακόμα χειρότερο!
Να προσπαθεί ο άλλος να υπερασπιστεί τον εαυτό του
Κι οι άλλοι να του γυρίζουν τη πλάτη να κλείνουν τα αφτιά τους.
Να μην τον ακούει κανείς γιατί είναι ένοχος στα μάτια τoυς.
Δεν πα να παλεύει με νύχια κι με δόντια να αποδείξει ότι δε είναι αυτό που νομίζουν οι γύρο του.
Η Αγάπη θέλει ηρωισμό, θυσίες και όχι μόνο σε μια στιγμή ενθουσιασμού
Αλλά κάθε μέρα και κάθε ώρα.
Θα με εκτιμήσεις γιατί με έχασες και με έχασες, γιατί δεν με εκτίμησες όπως μου άξιζε.
Οι λέξεις είναι δρόμος ...
Και η ενέργεια τους πάει μακριά όσο μακριά μπορεί να πάει η αγάπη σου γι αυτές!



  
                                                     Ποίηση: Καλυψώ Διακίδη
                                                      Φωτογραφία: Έλλη Ψύχα
                                           
Δεν έχουμε εχθρούς

Δεν έχουμε εχθρούς. Δεν υπάρχει εχθρός που να αξίζει τον κόπο να τον μισήσεις. Δεν υπάρχει εχθρός σ'αυτό τον κόσμο. Όποιος σου'κανε μεγάλο κακό, αν ψάξεις τη ζωή του, το πώς και το γιατί, τα κίνητρά του, τα παιδικά του χρόνια, το πώς ένιωσε, το γιατί έφτασε σ'αυτό το σημείο, θα δεις ότι δεν είναι εχθρός σου ούτε αντίπαλός σου.

(...) Δε μπορεί να σε βλάψει κανένας. Όταν νιώθεις
ότι κάποιος σ'έχει βλάψει και τον μισείς, στην πραγματικότητα δεν σ'έχει βλάψει αυτός. Κάτι άλλο σου φταίει. Κάτι άλλο σε πειράζει. Αυτές τις στιγμές ρώτα τον Θεό: "Θεέ μου, αυτό τον άνθρωπο που μισώ εγώ, εσύ τον μισείς;". Θα σου πει: "Όχι. Εγώ τον έχω συγχωρέσει. Στο Γολγοθά. Αλλά και τώρα συγχωρώ τους πάντες και αγαπώ τους πάντες"...

απόσπασμα απ'το νέο βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου "Αγάπη για πάντα", εκδ. "Σωματείο Παναγία Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα"

Eίναι Μερικοί Άνθρωποι...

Είναι μερικοί άνθρωποι που,
όταν πέσει στα χέρια τους η χαρά,
δεν ξέρουν πως τους ανήκει.
Και σαστίζουν.
Τη φέρνουν από δω,
τη γυρνάνε από κει, ώσπου ανοίγουν
ένα λάκκο και τη θάβουν,
όπως κάνουν με τα κόκαλα τα σκυλιά.
Είναι μερικοί άνθρωποι που
πίστεψαν αλήθεια πως ο Θεός αγαπάει τους
μουτρωμένους.
Χαρά σ' αυτούς που γέμισαν την ψυχή τους
και διάβασαν τραγουδιστά το
μυστικό τους σημειωματάκι.
Αν το 'σκισαν μετά, αν το 'καψαν,
το έκαναν μόνο και μόνο για το κέφι τους.
Για να κλείσουν μάτι στο Θεό.
Χαρά σ' αυτούς που πιάστηκαν στο δόλωμα της ζωής
και σπαρτάρισαν μέσα στα δίχτυα της.
Αν τα τρύπησαν μια στιγμή και ξαναβγήκαν στο πέλαγος,το 'καναν μόνο
και μόνο για να 'χουν τη χαρά να ξαναπιαστούν..
~ Αλκυόνη Παπαδάκη ~

"Σα χειμωνιάτικη λιακάδα"
Σ' αγαπάω χωρίς να ξέρω πως,
ούτε πότε, ούτε από που...
...έτσι σ' αγαπάω
γιατί δεν ξέρω ν' αγαπάω αλλιώς...

P. Neruda

Μάσκες και ταμπέλες

Πόσο ψεύτικοι είμαστε... Φοράμε όλοι τη μάσκα μας, το προσωπείο μας κι έτσι κυκλοφορούμε στο δρόμο. Δείχνοντας ένα άλλο, ξένο πρόσωπο απ'αυτό που έχουμε. Άλλο προφίλ. Έτσι, είμαστε κλεισμένοι στον εαυτό μας, αποκλεισμένοι απ'τους άλλους και οι άλλοι από μας. Ο καθένας ακίνητος και δέσμιος των λανθασμένων επιλογών του στον δικό του προσωπικό πύργο της Βαβέλ. Ίσως να ταιριάζει εδώ το "δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους. Όσο και να παίζουν με τα χρώματα είναι όλοι τους μαύροι" του Γιώργου Σεφέρη. Ίσως πάλι και όχι...
Κλαίω μέσα μου κάποιες φορές, μα έξω δείχνω το προσωπείο του δυνατού. Νιώθω αμήχανα, μα φοράω αδέξια το πανωφόρι της αυτοπεποίθησης. Κι όπως λέει και μια καλή φίλη κανείς δε γεννήθηκε από ατσάλι φτιαγμένος! Η ζωή έχει τα πάνω της και τα κάτω της. Ας μάθουμε να είμαστε ειλικρινείς! Πρωτίστως με τον εαυτό μας.Πονάς; Κλάψε. Νιώθεις χαρά; Γέλα! Άνοιξε τα χέρια σου, κοίτα τον ουρανό και εκφράσου! Και προσευχήσου... Ό,τι και να πω για τη δύναμη της προσευχής είναι λίγο... Πόσο διψάω να κάνω νέα αρχή και να δείξω αυτό που είμαι (ή που νομίζω πως είμαι). Ίσως έτσι καταφέρω να αγγίξω την αύρα της ελπίδας. Ίσως, ψηλαφήσω στ'αλήθεια μια άλλη πτυχή του κόσμου αυτού. Ίσως, έτσι σεργιανίσω σ'έναν κόσμο χωρίς ταμπέλες και ψευτιά.

Πηγή: http://aoratigonia.blogspot.gr/2012/09/blog-post_17.html 

 

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)